سوم خرداد روز مقامت وپیروزی وسالروز آزادسازی خرمشهر بر همه به ویژه رزمندگان سالهای دفاع مقدس مبارک باد

آزادسازی خرمشهر در روز سوم خرداد ۱۳۶۱ خورشیدی پس از ۵۷۸ روز اشغال نشانه غیرت ملتی است که برای آب و خاک خویش جان فشانی می کند واجازه نمی دهد هیچ کس ذره ای از خاک پاک  ایران سرافراز را لگد مال کند .

خرمشهر، پیش از محاصره و تجاوز ارتش تا دندان مسلح عراق، یکی از شهرهای زیبای جنوب و از بزرگ ترین بنادر خاورمیانه و خلیج فارس به شمار می آمد. این بندر، می توانست کشتی های بزرگ اقیانوس پیما را پذیرا شود و با داشتن 13 اسکله، نقش ویژه ای در بازرگانی منطقه ایفا کند.

صدام حسین، خرمشهر را مروارید شط العرب می نامید و با حمله و تجاوز ناگهانی به آن در 31شهریور 1359، خود را بر قله های پیروزی و برازندگی دید.

در حالی که دیواری نمانده بود که ترکش نخورد یا خانه ای که سالم باشد، و در حالی که بعضی از کوچه ها کاملاً محو شده و بسیاری از نخل ها، سر بریده بودند، جوانان شهر، 45 روز در نبردی نابرابر، مقاومت کردند؛ محمد نورانی، محمد جهان آرا، ....، پرویز عرب، احمد نوش، بهروز مرادی، علی هاشمی، امیر رفیعی و بسیاری که هنوز گمنامند. اما خرمشهر که بعد از تجاوز، خونین شهر نام گرفته بود، سرزمینی نبود که در اسارت بماند.

شیون این مادر زخمی مگر می گذاشت فرزندان غیورش یک لحظه آرام بنشینند؟!

جوانان ایران، در قالب ارتش و سپاه، با برنامه ریزی دقیق، این خاک با ارزش را پس گرفتند.سال 61 ، سال تلخی برای ارتش عراق بود و خسارت های جنگی بی شمار این ارتش، شاهد این مدعاست. در عملیات بیت المقدس، صدام 16 هزار نفر از نیروهای خود را به کشتن داد و با بر جای گذاشتن 19 هزار اسیر، منطقه عملیاتی را در وسعت 5400 کیلومتر، تسلیم کرد.

جدا از هر طرز فکر و دین و مذهب و عقیده ی سیاسی ایرانی که باشی با دیدن این جانفشانی ها و

مردانگی ها به خود خواهی بالید!

زمانیکه پای آب و خاک و وطن به میان بیاید سیاست و اختلاف نظر بی معنی میشود

هرچه باشد وطن است دیگر باید برای حفظش از جان گذشت

آنها رفتند و از جان شیرین گذشتند بیایید من و شما هم حداقل در این یک مورد چپ و راست و... را

کنار بگذاریم و یکصدا ایران را فریاد کنیم تا مبادا کسی فکر تجاوز به ایران عزیزمان به سرش بزند...!

و چنین گفت فردوسی پاکزاد:

چو ایران نباشد تن من مباد

بر این بوم و بر زنده یک تن مباد

همه روی یکسر به جنگ آوریم

جهان بر بد اندیش تنگ آوریم

ز بهر بر و بوم و پیوند خویش

زن و کودک وخرد و فرزند خویش

همه سر به سر تن به کشتن دهیم

از آن به که کشور به دشمن دهیم

 

پـــاینده ایـــران...