باهم بودنمان نعمتی بود

برای قلب هایمان...

چشـم هایمـان...

لـب هایمـان...

و حتی کـفـش هایمـان...

برق شــــادی نوتر نشانشان میداد...

باهم قدم برمیداشتند...گام به گام...با عشق

اما این شــــادی دیری نپایید...کفش هایم دلتنگِ کفش هایت است...

مــن که جــای خــود دارم...!


92.11.24 ؛ 18:10